Jak nie my, to kto??

Generał Xardas przechadzał się w tą i z powrotem po swojej komnacie. Doszły do niego słuchy ,że głęboko pośród Złych Ziem Orkowie organizują Waaagh pod wodzą wielkiego wodza Yoriego. Do centrum Imperium wiadomości szły stanowczo za wolno i prawdopodobnie zorganizowanie armii obronnej zajmie dużo czasu. Stanowczo za dużo czasu! Generał otrząsnął się z ponurych rozmyślań.Zawołał swojego adiutanta.Jak ten wszedł do komnaty, odrazy wydał mu rozkazy: -Proszę rozesłać gońców do wszystkich pułków korpusu pogranicznego z rozkazem pełnej mobilizacji.Wszystkie oddziały mają się stawić w obozie w ciągu dwóch tygodni. -Tak jest Panie Generale... -Chciałeś coś powiedzieć? -Ni...Właściwie to tak. Ruszamy powstrzymać orków? -Tak, bo jak nie my , to kto?

Czaki , Blitz i Yori przygotowują armie w skali 1/72 do Warmastera. Ja nie bede gorszy. Akurat tak się złożyło ,że mam troche oddziałów na odpowiedniej wielkości podstawek- z Armii Rzeczypospolitej XVI wiecznej, Anglii z okresu wojny stuletniej oraz Francji napoleońskiej.Będzie z tego armia Imperium :P

Coś trzeba zrobić...

Czas ruszyć tego bloga :P Od dziś wszystkie noty z modelami będą zamieszczane tu:
http://xardasarmies.blogspot.com/
Będzie to blog częściej aktualizowany ,ale tego też nie porzucę. Będe tu zamieszczał wszelkie raporty i inne teksty o wargamingu .

AAR: Krwawa Sobota

Zadanie: Zabezpieczyć kilometrowy odcinek drogi na wschód

Siły:
a)Własne: Pluton Grenadierów Ludowych

b)Wsparcie: Dwa czołgi i samochód pancerny z kompani pancernej , kompanijny moździerz

Siły wroga: Dwa plutony piechoty (jeden comandosów ?), czołg ( wielkości cromwell'a ,ale z większą lufą )

Przebieg walki:
Pluton uformowałem w linie, wsparłem wozami bojowymi. Obie drużyny strzeleckie w towarzystwie czołgów skierowałem na wzgórze po prawej , siły te nawiązały kontakt bojowy i zaległy pod ogniem wroga. Reszta plutonu wsparta samochodem pancerny opanowała drogę. Przewidywane duże straty po stronie wroga.

Stan jednostek na zakończenie walki:
Drużyna A: 6/6
Drużyna B: 1/9 2 zabitych,4 ciężko rannych i 2 lekko
Drużyna C:0/9 3 zabitych,5 lekko rannych, 2 ciężko
Drużyna D:7/9 2 lekko rannych

Obsługa moździerza:4/6 1 lekko ranny , 1 ciężko ;moździerz zniszczony ;reszta obsługi włączona do plutonu

Sd.kfz 222: Zerwane koło , już zastąpione
Pz.Kpfw IV F1: Silnik zniszczony
Pz.Kpfw III Ausf J:Radiotelegrafista martwy; prawe koło napędowe zerwane

Cromwell IV

Chrzest bojowy Cromwelli odbył się dopiero w czerwcu 1944 i nie zdobył on specjalnej popularności wśród swoich załóg. Był chwalony za szybkość i niski profil, niższy od Shermana, ale krytycznie odnoszono się do jego opancerzenia. Grubość pancerza czołowego tych dwóch czołgów była porównywalna, ale płyta pancerna "Shermana" była bardziej pochylona i lepiej wyprofilowana. Krytykowano także główne uzbrojenie Cromwella, w praktyce okazało się, że jego działo 75 mm nie było tak skuteczne jak wcześniejsza armata 6-funtowa czy amerykańskie działo czołgowe 75 mm używane w Shermanach.

Mój czołg jest z 2pułku , pierwszej dywizji pancernej gen.Maczka.

Matilda Mk II

Podobnie jak inne czołgi piechoty Matilda był bardzo grubo opancerzona, szczególnie z przodu gdzie grubość pancerza wynosiła około 75 mm – znacznie więcej niż grubość pancerza u innych współczesnych mu czołgów. Ponieważ głównym zadaniem tego typu czołgów było wsparcie piechoty w ataku, nie było to czołgi specjalnie szybkie, na pustyniach Afryki Północnej poruszały się z przeciętną prędkością około 10 km/h.Duża masa w porównaniu z małą mocą silników powodowały że Matildy mogły poruszać się tylko w płaskim terenie.

W systemie O:WWII Matilda II jest tanim ,powolnym czołgiem do wsparcia piechoty uzbrojenie (w szczególności ochronne) pozwala nawiązać równorzędną walkę z Pz.III i wczesnymi IV

Plan 3-dniowy

Do ukończenia malowania armii brytyjskiej, tego co aktualnie mam ,został drużyna piechoty , druga do dorobienia podstawek , 8 czołgistów (z czego 6 po konwersi już),oraz 3 figurki z brońmi opcjonalnymi dla plutonu ( moździerz ,karabin p-panc). Przez najbliższe trzy dni będę je malował i na zakończenie każdego dnia wrzucę raport na bloga z przebiegu działeń.



A to kupie sobie po swiętach:
Zdjęcia zaginęły ;)






Pozwoli to sformowac drugi pluton piechoty i udzieli trochę wsparcia ogniowego mojej armii.Koszt przyzamówieniu z hobbysty nie owinien przekroczyć 90 zł.

Tygrys

Karierę bojową rozpoczęły Tygrysy niezbyt fortunnie. 8 lipca 1942 roku postanowiono sformować w przyspieszonym tempie kompanię czołgów PzKpfw VI Ausf.H1 "Tiger" (była to 1.kompania 502 Batalionu Czołgów Ciężkich) i skierować ją na front pod Leningradem. Debiut bojowy miał nastąpić 29 sierpnia, lecz większość czołgów została unieruchomiona przez awarie. Po niezbędnych naprawach, 22 września czołgi zostały ponownie skierowane do akcji. Niestety i tym razem atak nie powiódł się. Tygrysy poruszające się wśród bagien, po wąskich leśnych drogach znalazły się pod ostrzałem artylerii. Grząski grunt uniemożliwił manewrowanie, a celny ogień dział przeciwpancernych szybko unieruchomił trzy i uszkodził czwarty czołg. To niepowodzenie miało nie tylko charakter taktyczny. Wprowadzając do walki w pełni nie gotowe czołgi Niemcy przedwcześnie zdradzili tajemnicę posiadania nowego środka bojowego i co za tym idzie możliwość przyszłego zaskoczenia. Kolejną jednostką wysłaną do walki był 501.sPzAbt. Batalion został przerzucony w listopadzie 1942 roku do Tunezji w Północnej Afryce, a już na początku grudnia wziął udział w bitwie pod Teboura. Następne jednostki tworzono w miarę napływania nowego sprzętu. Tygrysy były widoczne wszędzie tam gdzie decydowały się losy wojny w Europie, począwszy od walk o Leningrad i Charków, poprzez bitwy: na łuku kurskim i w Normandii na obronie Berlina skończywszy.

Na swoje czasy "Tygrys" był świetną konstrukcją, o wielkiej sile ognia, którą zawdzięczał potężnej armacie